Oldtimer brommerbeurs 6volt Gullegem

 

De ruilbeurs van 6Volt is ondertussen een gevestigde waarde in de oldtimer bromfiets en moto wereld.

Met een verwarmde binnen zaal van 1294m² vol uw favoriete onderdelen is het the place to be!

Of heb je zelf een zolder boorde vol ultieme onderdelen?

Contacteer ons, het is gratis voor standhouders!

Iedereen is welkom!

Släsktraffen (zweden) met de brommer

Terwijl de rest van 6volt de streek van Fumay onveilig aan het maken was reed Bram op en af naar het Släsktraffen. De 2600km werden zonder al te veel problemen afgewerkt. Een beknopt verslag is terug te vinden op adv rider. Zie link en een beetje naar onder scrollen De eerste week leek het niet boven -5°C uit te komen terwijl de terugreis in temperaturen boven de 10°C gebeurde. Grillen der natuur.

Op weekend naar Oignies-en-Terasse

Eind februari 2025 was het weer van dat. 6volt legt de riem er af. Tijd om naar het zuiden te trekken. Roel vertrok weer voor dag en dauw en de rest sprak onderling af. Ditmaal gingen we de streek verkennen rond Fumay. Frankrijk en offroad baantjes zou geen problemen mogen vormen maar een cafe of bar tabac'ske vinden... Dat kan bij onze zuiderburen een grote zoektocht worden. 

Dit jaar zat Roel met stress en had hij zich vergist bij de oliewissel. Iets te veel olie en op iedere plek stond de Honda olie te pissen.

Ondertussen was Bram na 1300km ook aangekomen op het Släsktraffen in zuid-Zweden. Meer daarover zie link

Niet veel later dan Roel kwam Joris ook aan. Hij was duidelijk het vol-au-vent incident van vorig jaar niet vergeten en had versterking meegebracht onder de vorm van Tuur

Arne kon niet meer teren op jarenlang uitgestelde onderhoudsintervallen en kwam als laatste aan met zijn vstrom. 's Avonds werd er tot laat gefilosofeerd onder invloed van gerstennat of werden de afleveringen van 'Thuis' herbekeken?

15 jaar brommerweekend vieren deden we met het versieren van de brommers. Nostalgisch als onze scoutie-harten zijn doopten we het om naar kerstweekend. Briel werd met pakjes uit diverse windstreken geleverd en gemonteerd op de brommers. 's Ochtend werd al rap het hazenpad gekozen en niet veel later viel de Garelli al een eerste keer onverwacht in panne. Er zijn nog zekerheden in het leven.

Twas te peizen! De zundapp wilde ook in de spotlight staan. Te midden een modderstrook was een reanimatie broodnodig.

Goed geprobeerd dacht Mini Mere. Als een echte panne-magneet wist de garelli een volgende probleem te vinden. Een eitje. Een grote nagel lag er , uitverkoren voor de Garelli, te wachten. De panne-messaias demonteerde het wiel en ging als het ware zijn binnenband dopen om het gaatje te fixen. Anno 2025 zijn rustientjes een zeldzaamheid.

Tegen de namiddag werden er nog wat verdoken cafe's ontdekt en de pannes uitvoerig besproken. Met een tapblijart doe je nooit iets verkeerd. Voor de avond uit de hand ging lopen stuurde Joris dat het eten bijna klaar was. Natte schoenen werden aan de stoof geschoven en de avond werd verder gezet in de zetels.

We hadden al niet veel vertrouwen in de overdaad aan eieren bij het ontbijt. En zo geschiedde... Nog voor er een meter op dag twee gereden werd waren de 'usual suspects' al aan het sleutelen.

Uniek! 6volt doet iets toeristisch

Moh! Misha nog eens langs de kant. Voor de 436ste keer zijn onsteking aan het stellen. Gelukkig had de keizer aan een 'boane pintje' gedacht.

Zucht. Waarschijnlijk had Mini Mere de panne-magneten stiekem verwisseld en kreeg Misha een platte band. Er zijn slechtere plaatsten om in panne te vallen. er was zelf een amfitheater voor kijklustigen voorzien.

De fouriers konden niet harder juichen bij het zien van deze foto. Misha trok de kortste nagel van dit weekend en mocht zich verwachten aan een berg afwas.

Nog even de sirtaki dansen en de weg kon verder gezet worden

Het weekend zat er bijna op. Mini Mere was trots op zijn cafe vondst en stak het niet onder stoelen en banken

Of was het binnen toch beter?

Op naar 2026!

Winterweekend 2024

Carnaval, er hangt daar een luchtje aan...Wanneer we het eenmaal ruiken moeten we er vandoor met de brommers! Weken voordien legt iedereen onderhoudsdata vast in zijn gezamelijke agenda om dan twee dagen op voorhand een blik te werpen op hun vehikel. En dat is gebleken aan het aantal pannes!

Zoals de traditie het wil vertrok Roel al 's morgens met de brommer terwijl de rest pas 's avonds vertrok met paard en remorque.

Terwijl de meeste nog in de file stonden was Roel na aankomst zijn voeten aan het drogen. De arme stakker had alleen maar straaltjes regen gezien.

Bij aankomst werden al de brommers in de grote garage gedropt en kon twee man zich niet inhouden om een iets-te-competitief spelletje ping pong te spelen.

Van sporten krijg je dorst dus werd de living al rap overladen met glazen specialekes en andere triffel. Wanneer de wezel scheel begon te kijken wisten we dat het tijd was om in ons kaf te kruipen.

Op dag twee waren we de garage nog niet uit en Jooorn stond al in panne. We lieten hem achter en reden onze eerste modderbaantjes tegemoet. Bijna dacht Jenz dat er een droge schraapveer in zijn keel zat maar nee het was uitdroging! We repten ons naar het eerste, het beste etablissement. Nadat de schraapveer gesmeerd was bleken we bij vertrek ingesloten te zijn door een hoop polyester op wielen.

Ondertussen droomde Joris van wat hij ons 's avonds zou voorschotelen en Joorn hield het vrolijk

Na de middag werd de omgeving wat meer verkend. De garelli had een van zijn gebruikelijke pannes en de keizer besloot het oppervlak van dichterbij te bekijken.

Aangekomen aan het weekendhuis bleef het sleutelen niet uit. De hercules had een dringend uitgesteld onderhoud nodig aan de achterrem en Misha vond de zundapp te goed gaan. Reden genoeg om te sleutelen toch?

"Al dat sleutelen, t'is overdreven! De vol-au-vent staat klaar hé!" riep Joris ons toe. Het eten werd gesmaakt maar de drang om te sleutelen was voor velen te groot. Als boeren lieten ze Joris achter met een berg afwas en keerden ze terug naar hun machines. Het bleek al die boertigheden waard te zijn want we kregen een gratis cursus 'cilinder honen met beperkte middelen' van Renaat. Joorn was zijn meester uiterst dankbaar. Zijn tweetakt kot was gered en kon weer mee op dag drie.Ook Jurgen zijn krot kregen we weer aan de praat. Dingen demonteren aan een putje = recipe for disaster!

De avond zette zich verder in de living maar we begonnen droge worsten in de luster te zien en besloten er een einde aan te breien...

Dag drie! De bende is weer compleet rijdend! Terwijl de een nog rap een koffie nam probeerden anderen tevergeefs hun botten te drogen. Tevergeefs want het werd de natste dag.

Let's go!

of toch niet?

Bram probeert de leute er in te houden door wat kikkerperspectieven te trekken

Toch maar opletten van dit agressief beestje

Een kilometer verder moet de leute er ook bij gehaald worden wanneer Jurgen al in zjn eerste 3km van het weekend in panne valt. 'Geef het op meisje' en andere aanmoedigende klassiekers werden bovengehaald.

Uiteindelijk lieten we Jurgen ophalen door Joris en reden we de velden in. Roel toonde zijn beste spoor, Joorn besloot in panne te vallen tijdens een smerige afdaling. De honda's kwamen moe van al die pannes en gingen er bij liggen.

We lieten ons nog wat meer nat regenen en zochten een cafe op. Joorn en Misha hadden niet genoeg van het hondenweer en besloten buiten nog wat te sleutelen

Verdomme! Het noodlot sloeg toe. Een overmoedige Misha gleed weg met zijn zundapp en belande met zijn knie pal op een steen. De pijn werd verzacht met sigaren terwijl MUG Joris op de hoogte werd gebracht. We lieten Misha in de handen van bevallige verpleegsters die de wonde met alle ernst bestudeerden.De rest trok verder en op cafe werd de afgelopen dag besproken. Panne en Pijn leken de rode draden te worden doorheen dit weekend.

Er was zodanig veel te vertellen dat we de tijd uit het oog verloren. Joris stuurde onze keizer een foto van ovenhapjes. Iedereen moest direct afronden! Via een laatste stukje offroad reden we de laatste kilometers naar het huisje. Met 'pisluchten' lukte het ons net de vettige offroad te overwinnen. Tot tweemaal toe viel de ketting van de keizer zijn Honda af. Angstzweet op het hoofd van de keizer want de hapjes konden weldra klaar zijn.

Eenmaal aangekomen nestelden we ons comfortabel in de zetels. De een al comfortabeler dan de ander ( Jenz waar is uw broek )

Op naar volgend jaar!