Carnaval, er hangt daar een luchtje aan...Wanneer we het eenmaal ruiken moeten we er vandoor met de brommers! Weken voordien legt iedereen onderhoudsdata vast in zijn gezamelijke agenda om dan twee dagen op voorhand een blik te werpen op hun vehikel. En dat is gebleken aan het aantal pannes!
Zoals de traditie het wil vertrok Roel al 's morgens met de brommer terwijl de rest pas 's avonds vertrok met paard en remorque.
Terwijl de meeste nog in de file stonden was Roel na aankomst zijn voeten aan het drogen. De arme stakker had alleen maar straaltjes regen gezien.
Bij aankomst werden al de brommers in de grote garage gedropt en kon twee man zich niet inhouden om een iets-te-competitief spelletje ping pong te spelen.
Van sporten krijg je dorst dus werd de living al rap overladen met glazen specialekes en andere triffel. Wanneer de wezel scheel begon te kijken wisten we dat het tijd was om in ons kaf te kruipen.
Op dag twee waren we de garage nog niet uit en Jooorn stond al in panne. We lieten hem achter en reden onze eerste modderbaantjes tegemoet. Bijna dacht Jenz dat er een droge schraapveer in zijn keel zat maar nee het was uitdroging! We repten ons naar het eerste, het beste etablissement. Nadat de schraapveer gesmeerd was bleken we bij vertrek ingesloten te zijn door een hoop polyester op wielen.
Ondertussen droomde Joris van wat hij ons 's avonds zou voorschotelen en Joorn hield het vrolijk
Na de middag werd de omgeving wat meer verkend. De garelli had een van zijn gebruikelijke pannes en de keizer besloot het oppervlak van dichterbij te bekijken.
Aangekomen aan het weekendhuis bleef het sleutelen niet uit. De hercules had een dringend uitgesteld onderhoud nodig aan de achterrem en Misha vond de zundapp te goed gaan. Reden genoeg om te sleutelen toch?
"Al dat sleutelen, t'is overdreven! De vol-au-vent staat klaar hé!" riep Joris ons toe. Het eten werd gesmaakt maar de drang om te sleutelen was voor velen te groot. Als boeren lieten ze Joris achter met een berg afwas en keerden ze terug naar hun machines. Het bleek al die boertigheden waard te zijn want we kregen een gratis cursus 'cilinder honen met beperkte middelen' van Renaat. Joorn was zijn meester uiterst dankbaar. Zijn tweetakt kot was gered en kon weer mee op dag drie.Ook Jurgen zijn krot kregen we weer aan de praat. Dingen demonteren aan een putje = recipe for disaster!
De avond zette zich verder in de living maar we begonnen droge worsten in de luster te zien en besloten er een einde aan te breien...
Dag drie! De bende is weer compleet rijdend! Terwijl de een nog rap een koffie nam probeerden anderen tevergeefs hun botten te drogen. Tevergeefs want het werd de natste dag.
Let's go!
of toch niet?
Bram probeert de leute er in te houden door wat kikkerperspectieven te trekken
Toch maar opletten van dit agressief beestje
Een kilometer verder moet de leute er ook bij gehaald worden wanneer Jurgen al in zjn eerste 3km van het weekend in panne valt. 'Geef het op meisje' en andere aanmoedigende klassiekers werden bovengehaald.
Uiteindelijk lieten we Jurgen ophalen door Joris en reden we de velden in. Roel toonde zijn beste spoor, Joorn besloot in panne te vallen tijdens een smerige afdaling. De honda's kwamen moe van al die pannes en gingen er bij liggen.
We lieten ons nog wat meer nat regenen en zochten een cafe op. Joorn en Misha hadden niet genoeg van het hondenweer en besloten buiten nog wat te sleutelen
Verdomme! Het noodlot sloeg toe. Een overmoedige Misha gleed weg met zijn zundapp en belande met zijn knie pal op een steen. De pijn werd verzacht met sigaren terwijl MUG Joris op de hoogte werd gebracht. We lieten Misha in de handen van bevallige verpleegsters die de wonde met alle ernst bestudeerden.De rest trok verder en op cafe werd de afgelopen dag besproken. Panne en Pijn leken de rode draden te worden doorheen dit weekend.
Er was zodanig veel te vertellen dat we de tijd uit het oog verloren. Joris stuurde onze keizer een foto van ovenhapjes. Iedereen moest direct afronden! Via een laatste stukje offroad reden we de laatste kilometers naar het huisje. Met 'pisluchten' lukte het ons net de vettige offroad te overwinnen. Tot tweemaal toe viel de ketting van de keizer zijn Honda af. Angstzweet op het hoofd van de keizer want de hapjes konden weldra klaar zijn.
Eenmaal aangekomen nestelden we ons comfortabel in de zetels. De een al comfortabeler dan de ander ( Jenz waar is uw broek )
Op naar volgend jaar!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten