Dit jaar zat Roel met stress en had hij zich vergist bij de oliewissel. Iets te veel olie en op iedere plek stond de Honda olie te pissen.
Ondertussen was Bram na 1300km ook aangekomen op het Släsktraffen in zuid-Zweden. Meer daarover zie link
Niet veel later dan Roel kwam Joris ook aan. Hij was duidelijk het vol-au-vent incident van vorig jaar niet vergeten en had versterking meegebracht onder de vorm van Tuur
Arne kon niet meer teren op jarenlang uitgestelde onderhoudsintervallen en kwam als laatste aan met zijn vstrom. 's Avonds werd er tot laat gefilosofeerd onder invloed van gerstennat of werden de afleveringen van 'Thuis' herbekeken?
15 jaar brommerweekend vieren deden we met het versieren van de brommers. Nostalgisch als onze scoutie-harten zijn doopten we het om naar kerstweekend. Briel werd met pakjes uit diverse windstreken geleverd en gemonteerd op de brommers. 's Ochtend werd al rap het hazenpad gekozen en niet veel later viel de Garelli al een eerste keer onverwacht in panne. Er zijn nog zekerheden in het leven.
Twas te peizen! De zundapp wilde ook in de spotlight staan. Te midden een modderstrook was een reanimatie broodnodig.
Goed geprobeerd dacht Mini Mere. Als een echte panne-magneet wist de garelli een volgende probleem te vinden. Een eitje. Een grote nagel lag er , uitverkoren voor de Garelli, te wachten. De panne-messaias demonteerde het wiel en ging als het ware zijn binnenband dopen om het gaatje te fixen. Anno 2025 zijn rustientjes een zeldzaamheid.
Tegen de namiddag werden er nog wat verdoken cafe's ontdekt en de pannes uitvoerig besproken. Met een tapblijart doe je nooit iets verkeerd. Voor de avond uit de hand ging lopen stuurde Joris dat het eten bijna klaar was. Natte schoenen werden aan de stoof geschoven en de avond werd verder gezet in de zetels.
We hadden al niet veel vertrouwen in de overdaad aan eieren bij het ontbijt. En zo geschiedde... Nog voor er een meter op dag twee gereden werd waren de 'usual suspects' al aan het sleutelen.
Uniek! 6volt doet iets toeristisch
Moh! Misha nog eens langs de kant. Voor de 436ste keer zijn onsteking aan het stellen. Gelukkig had de keizer aan een 'boane pintje' gedacht.
Zucht. Waarschijnlijk had Mini Mere de panne-magneten stiekem verwisseld en kreeg Misha een platte band. Er zijn slechtere plaatsten om in panne te vallen. er was zelf een amfitheater voor kijklustigen voorzien.
De fouriers konden niet harder juichen bij het zien van deze foto. Misha trok de kortste nagel van dit weekend en mocht zich verwachten aan een berg afwas.
Nog even de sirtaki dansen en de weg kon verder gezet worden
Het weekend zat er bijna op. Mini Mere was trots op zijn cafe vondst en stak het niet onder stoelen en banken
Of was het binnen toch beter?
Op naar 2026!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten